یه روز یه باغبونی یه مرد آسمونی نهالی کاشت میونه باغچه ی مهربونی

می گفت سفر که رفتم یه روزو روزگاری این بوته ی یاس من میمونه یادگاری

هر روز غروب عطر یاس تو کوچه ها می پیچید میون کوچه باغا بوی خدا می پیچید

اونایی که نداشتند از خوبیا نشونه دیدن که خوبیه یاس باعث زشتیشونه

عابرای بی احساس پا گذاشتن روی یاس ساقه هاشو شکستن آدمای نا سپاس

یاس جوون مرگمون تکیه زدش به دیوار خواست بزنه جوونه اما سر اومد بهار

یه باغبونه دیگه شبونه یاس و برداشت پنهون ز نا محرمان تو باغه دیگه ای کاشت

هزار ساله کوچه ها پر میشه از عطر یاس اما مکان اون گل مونده هنوز نا شناس

تسلیت میگم خدمت همه ی عزیزان وفات بانوی عالم را

رفتنت آغاز یک ویرانیست حرفش را نزن

ابتدای یک پریشانیست حرفش را نزن

گفته بودی چشم بردارم من از چشمان تو

چشمهایم بی تو بارانیست حرفش را نزن

آرزو داری که دیگر بر نگردم پیش تو

راهمان با اینکه طولانیست حرفش را نزن

دوست داری بشکنی قلب پریشان مرا

دل شکستن حرف آسانیست حرفش را نزن

خورده ای سوگند روزی عهد ما را بشکنی

این شکستن نا مسلمانیست حرفش را نزن

حرف رفتن میزنی وقتی که محتاج توام

رفتنت آغاز ویرانیست حرفش را نزن

از وقتی که به دنیا اومدم گفتند:دوست بدار  دوست بدار

حال که دیوانه وار دوست دارم می گویند:فراموش کن فراموش

                                 www.ashegvamashog.blogfa.com

نظر یادتون نره                               

بذار که خوب نگات کنم برای آخزین بار نمی تونم بهت بگم خدا تو را نگهدار

هر چی که تو دلم بود چه صادقانه گفتم نذار که بیشتر از این به پای تو بیفتم

 می خوام تموم عمرم و من خاک پایت کنم چشمام ومن بدم برات جون و فدایت کنم

حقیقت و واست بگم به آخر خط رسیدم  اینوبدون ازهمه کس تو زندگیم  دل بریدم

تا جون دارم همیشه پا به پاتم تا دم مرگم که باشه من یکی باز فداتم...

حالمان بدنيست غم كم ميخوريم     كم كه نه هر روزكم كم ميخوريم

 آب آب ميخواهم سرابم ميدهند    عشق مي ورزم عذابم ميدهند

 خود نمي دانم كجا رفتم به خواب  از چه بيدارم نكردي آفتاب

خنجري برقلب بيمارم زدند         بي گناهي بودم و دارم زدند

دشنه اي نامرد بر پشتم نشست    ازغم نامردمي پشتم شكست

سنگ را بستند وسگ آزاد شد      يك شبه بيداد آمد و داد  شد

عشق آخر تيشه زد بر ريشه ام     تيشه زد بر ريشه ي انديشه ام

عشق اگر اينست مرتد مي شوم     خوب اگر اينست من بد ميشوم

 بس كن اي دل نابساماني بس است  كافرم ديگر مسلماني بس است

در ميان خلق سر در گم شدم       عاقبت آلوده ي مردم شدم

 بعد از اين با بي كسي خو ميكنم   هر چه  دردل داشتم رو ميكنم

نيستم از مردم خنجر به دست    بت پرستم بت پرستم بت پرست

بت پرستي كار ماست            چشم مستي تحفه ي بازار ماست

درد ميبارد چولب تر مي كنم     طالعم شوم است باور مي كنم

من كه با دريا تلاطم كرده ام       راه دريا را چرا گم كرده ام

قفل غم بر درب سلولم مزن      من خودم خوشباورم گولم مزن

من نمي گويم كه خاموشم مكن   من نمي گويم فراموشم مكن

من نمي گويم كه بامن يار باش  من نمي گويم مرا غمخوار باش

من نمي گويم دگرگفتن بس است    ديدن اما هيچ نشنفتن بس است

روزگارت باد شيرين شاد باش    دست كم يك شب تو هم فرهاد باش

آه درشهر شما ياري نبود              قصه هايم را خريداري نبود

واي رسم شهرتان بيداد بود         شهرتان از خون ما آباد بود

از در و ديوارتان خون مي چكد    خون من فرهاد مجنون مي چكد

خسته ام از قصه هاي شوم تان   خسته از همدردي مسمومتان

اينهمه خنجر دل كس خون نشد    اينهمه ليلي كسي مجنون نشد

آسمان خالي شد از فريادتان   بيستون در حسرت فرهادتان

كوه كندن گر نباشد پيشه ام         بويي از فرهاد دارد تيشه ام

عشق از من دور وپايم لنگ بود   قيمتش بسيار و دستم تنگ بود

 گر نرفتم هر دوپايم خسته بود     تيشه گر افتاد دستم بسته بود

چند روزي ست كه حالم ديدنيست   حال من از اين وآن پرسيدنيست

گاه بر روي زمين زل ميزنم     گاه بر حافظ تفاعل ميزنم

حافظ ديوانه فالم  را  گرفت      يك غزل آمد كه حالم را گرفت: 

  " ما زياران چشم ياري داشتيم خود غلط بود آنچه  مي پنداشتيم "

در ضمن ممنون از دوست خوبم که اینو واسم داد تا وبم قشنگتر بشه...

و من تقدیمش میکنم به یخکم... بازم مال تو

 یخکم همیشه گفتم بازم میگم:  به خدا دست خودم نیست دوست دارم دوست دارم

نگاهت میکنم آیا نگاهم را نمی خوانی

تو از حال پریشان دلم آیا نمی دانی

نمی دانم چه شد اما تو بی پروا به من گفتی

از اینگونه رفاقتها پشیمانی پشیمانی

تو گفتی میروی فردا و من چه ساده لوحانه

به خود گفتم ولی تو با من می مانی

تو می رفتی و من با چشم خود دیدم گذشتی

از کنار من چه آرام و به آسانی

به دنبال تو ای عشقم تمام عمر را گشتم

ولی افسوس فهمیدم تو از عشقم گریزانی

بدان من دوستت دارم همیشه بهترین من

هنوزم جای تو آنجاست همانجایی که میدانی...

یخکم بدون که بی تو غریبترینم توی دنیا از همه غمگینترینم

امروز دلم خیلی گرفته چقدر از عشق و عاشقی بگم

بذار یه بار از غم عاشقی از دوری از غم از بیوفایی بگم

ولی بیخیال عشق و عاشقی همینه یا همیشه میخندی یا یه روز دلت میگیره

امروزم دلم گرفته اگه دوستم نداری بهم بگو و خودت و راحت کن

بذار دیگه مزاحمت نشم   باشه اگه حتی دوستم نداشته باشی

ولی من یکی باز دیوونتم عاشقت میمونم با عشق به تو زندگی میکنم

اگه بگم میمیرم دروغ میگم چون مرگم دست خداست

نمی دونم چرا فکر میکنم دوستم نداری ولی بیخیال بازم به پات میسوزم

هر چی دوست داری فکر کن: یه دیوونه’یه دربه در....

هر چی که فکر کنی درسته از عشق تو دیوونه ام در به در و آواره ام...

              دلمو بردی باز از اون دیگه چی میخوای

              دارو ندارم مال تو دیگه چی میخوای

                 برو بذار بسوزم با بی کسیهام

                 برو بذار بمونم با دلواپسیهام

           هیچی نپرس فقط برو ولی فراموشم نکن

           شمعم و آتیشم به پا برو و خاموشم نکن

           اگه یه روز ورق زدی دفتر خاطراتتو

           یادت بیاد قلب منم میشینه چشم به راه تو

           آره برو ولی بدون اینجا یکی میمرد برات

           باور نکردی عشقشو اگه قسم میخورد برات

            میری برو فقط اینو یادت باشه عزیز

           اشک زلالتو جلو چشم غریبه ها نریز

           هیچی نپرس فقط برو ولی فراموشم نکن

درد عشقی که کشیدم جز خدا به کسی نمیگم...

 به نام عشق و زندگی تو راانتخاب کردم

من از در خونه ی دل همه رو جواب کردم

      گفتم برای چیدن گلی از گلزار دلش

      دیگه به امید خدا میرم به سوی سرنوشت

           زدم به قلب زندگی برای انتخاب یار

           قرعه به نام تو زده سهم من و این روزگار

                 عاقبت کار دیگه خوب و بدش به دست توست

                 بذار که سر بلند باشیم شکست من شکست توست

                             از اون روزی که اومدی شریک زندگیم شدی

                             حال و هوای زندگیم لحظه به لحظه دست توست

                                               من دوست دارم رو به تو راحت گفتم

                                                گفتم: ولی از روی صداقت گفتم

                                                          می پرسی که تا کی عاشقم می مانی؟

                                                          از حالا تا فردای قیامت گفتم...