جای تو  مثل نور در چشم من مثل دل در سینه ی من است.

       این بد بخت منم که مثل سایه بدنبال تو زیر پای تو افتاده ام.

 یادت هست بیخیال پرسیدی " چه دوست داری؟"

جرات نکردم بگویم "تو را"

                                 گفتم: بنفشه ی بهاروسرخ گل پاییز را.

یادت باشد که دروغ گفتم به خدا فقط تو را دوست دارم.تو را ای گل من که برای من در پاییز روییدی ولی بهار جاودان داری.

من افسانه ی "عشقهای کهن "را زنده خواهم کرد.

بی آنکه بخواهم مجنون من باشی "لیلی وفادار تو "خواهم بود.

بی آنکه آرزو کنم در غم من اشک بریزی"آرزومندانه از غم تو خواهم مرد...

حیف است که کلام آخر نا گفته بماندبگذار آشکارا بگویم:

                        "پر رنگتر از دوست داشتن تو دوستت دارم"

                                   مگه اینطور نیست؟...

  بزنه که نه غرور تو بشکنه نه دل اون اونوقت اهل آسمون کاری کنن که اون همونی بشه که تو می خوای...

 آرزو می کنم برای همه ی شما که به من سر میزنین... آرزومند آرزوهایتان

    می خوام بگم که زندگی با بودن تو جون گرفت    خیال نکن که بعد تو کسی تو قلبم جا گرفت

   ازت می خوام که بگذری از همه گذشته هام      تو این دیار بی کسی فقط توموندی  برام...

             طاقت عاشقی و عشق ندارم به خدا

           واسه تو که همیشه بیقرارتم      **یخکم**

        ترسم اینه رو تنت جای نگاهم بمونه